چرا هاشمی؟

یکی از ارزش های پذیرفته شده در جامعه پویا و آزاد اندیش امروز، حس وطن خواهی و ناسیونالیستی مردم آن جامعه است که همواره دغدغه ی حفظ منافع ملی را با خود همراه دارد.
در چنین شرایطی نه استبداد مجا ل رشد می یابد (اگرچه ممکن است در مقاطعی گذرا در تاریخ آن کشور ، شکل گیرد , اما پایدار نخواهد بود ) و نه بیگانگان امکان سلطه جویی بر آن جامعه را خواهند یافت , چرا که ملت وطن پرست همواره چشم و گوش بیدار برای حفظ تمامیت ارضی خود دارد و بی تردید یکی از بارزترین مشخصه های وطن پرستی در عمل , حضور پر تحرک و مشارکت آگاهانه ی مردم در عرصه های تصمیم گیری کلان کشور است , که این رفتار مدنی حتی در جوامعی که نسبت به نوع عملکرد های زمامداران امور خود , نگاه انتقادی دارند از بدیهیا ت است .
در دهه گذشته تاریخ کشورمان این واقعیت به چشم می آید که هرگاه در مقاطعی که بخش منتقد جامعه از حضور و یا مشارکت در فرایند تصمیم گیریها کلان کشور غفلت ورزید , هزینه های بس گرانی را بر ملت و کشور تحمیل نموده است که آخرین نشانه از چنین غفلتی , نتیجه ی انتخابات دور دوم شورای شهر و انتخابات مجلس هفتم است .
هرچند در نظر بسیاری از هم وطننانمان چنین ذهنیتی وحود دارد که با توجه به واقعیت های انکار ناپذیری چون نظارت استصوابی و یا وجود قدرتهای موازی در عرصه اداره کشور و عوامل تحت نفوذ قدرتهای پنهان مانند گروههای فشار و یا لباس شخصی ها , دیگر اشنیاقی را برنمی انگیزد تا در رفتار های مدنی همچون انتخابات حضور و مشارکت فعال داشته باشند ,
اما این پرسش وطن پرستانه مطرح است که آیا می توان به صرف وجود عملکرد هائ ناصواب گروهی از زمامدارن که منهج به دلسردی بخش بزرگی از جامعه شده است , دست از تلاش و بهره گیری از تجارب نیاکانمان و بخصوص دست آورد های دهه اخیر, چون حماسه دوم خرداد 76 شست و تنها نظاره گر بود ؟ اگر چه این سر خوردگی ها با موضعگیریهای
جناحی قدرت طلبان و یا نسخه پیچی برون مرزی های وطنی , هر روز بیشتر و بیشتر میگردد و ملت را دچار یاس و نا امیدی گردانیده است , اما آیا می توان با چنین استدلالی تن به تقدیر ذاد و چشم انتظار بیگانه بود ؟ تا سرنوشتی همچون مردم آزادیخواه مسلمان عراق را برای خود رقم زنیم ؟ و با سربازان تفنگ بدوش بیگانه بر سرابتدائی ترین حقوق مشروع خود به جدال بپردازیم ؟ آیا آموزه های تاریخی نیاکانمان که همواره تلاش در پیدا کردن راه اصلاح امور را داشتند و وطن پرستی را ارجح بر هر مهم دیگر می دانستند , امکان چنین خطا ی دیگر را به ما می دهد ؟
پس چه باید کرد ؟
صادقانه و با اعتقاد راسخ به همت هم میهنانمان , که همواره به مدد عرق ملی و آموزه های تاریخی خود , از بحرانها و دسایس بیگانگان راه صلاح را پیموده اند ,معتقد هستیم باید همه احاد ملت ایران با هر سلیقه و قومیت و مذهب , در بزنگاه امروز کشورشان حضور فعال داشته باشند و از میان کاندیدا های دست چین شده ی این دوره از انتخابات ریاست جمهوری معقول ترین کاندیدا را نه به لحاظ شخصیت حقیقی که با نگاه منافع ملی انتخاب نمایند , تا آنهائیکه
در سر حکومت نظامیگری زضاخانی دارند و یا آنهائیکه به تجربه در هشت سال گذشته قادر به چانه زنی از بالا و یا توانایی تعامل دیپلماسی برون مرزی را نداشتند بار دیگر بر امور ما مسلط نگردند و به اعتقاد ما در چنین برهه ای با پذیرش وضع موجود , از میان کاندیدا های مطرح شده , گزینه اصلح تر کسی جز هاشمی رفسنجانی نیست و از این رو با شما هم وطنان آزادیخواه و مسلمان , صادقانه از سر وطنخواهی و بیم از هجوم بیگانگان به وطنمان , نظر و اعتقادمان را به داوری نهاده ایم تا در فراگیری این نظر ما را یاری دهید .